شهربهشت(رضوانشهر)
خدا را برآن بنده بخشایش است که خلق از وجودش در آسایش است (سعدی)
لینک دوستان
پیوندهای روزانه

بسمه تعالی

 در ۸ شوال ۱۳۴۳ (هجری قمری)/( چهارشنبه، ۳۱ فروردین ۱۳۰۵/ Wednesday, April 21, 1926) وهابیان بی دین وخبیث،آرامگاه امامان بقیع را ویران کردند. که به این روز یوم الهدم می‌گویند.

تا آن زمان بر روی مزارهای پیشوایان و سایر بزرگان اسلام که در مدینه مدفون بودند گنبدها و بناهایی قرار داشت. پیشوایان بقیع در بقعه بزرگی که به طور هشت ضلعی ساخته شده بود و اندرون و گنبد آن سفیدکاری شده بود مدفون بودند. پس از تسلط وهابیان بر مدینه آن‌ها آرامگاه‌هایی که بر روی قبور قرار داشت را از بین بردند. در پی این رویداد بارگاه حسن مجتبی، سجاد، محمد باقر و جعفر صادق ویران شد و علاوه بر آن مقبره خدیجه، عبدالله بن عبدالمطلب و آمنه همسر، پدر و مادر پیامبر اسلام (در جنت المعلی واقع در مکه) نیز به طور کامل ویران شد.

قبرستان بقیع درروزگاری نه چندان دوربارگاه امامان وبزرگان دین همچون حضرت امام حســـن مجتبی(ع)

امام سجاد(ع)وامام محمدباقر(ع)وامام جعفرصادق(ع) ونیزحضرت عباس عموی پیامبر(ص)و....بوده است که زیارتگاه مسلمین بود

اماباپیدایش وبه قدرت رسیدن " وهابیت"(که خالق اصلی آن انگلیس خبیث میباشد)بارگاه امامان وبزرگان دین تخریب وباخاک یکسان گشت

لطفأبقیه رادرادامه مطلب مطالعه بفرمائید:

اکنون ضمن گرامیداشت ابهت وعظمت ائمه اطهار(س) وخاندان رسول الله (ص)ونیزشهدای درخون غلطیده مراسم حج مکه ،توجه عزیزان رابه تاریخچه قبرستان بقیع جلب مینماید:

 نگاهی به تاریخچه قبرستان بقیع

گرچه پس از گذشت قریب به یك قرن از تخریب حرم مطهر ائمه بقیع‌ علیهم السلام و از بین رفتن تمام آثار این بناى باشكوه و معنوى نمى توان همانند سایر ابنیه تاریخى و مذهبى، از آثار آن به عظمت و قدمتش پى برد و تاریخ ساختمان آن را بدست آورد، ولى آنچه از منابع مختلف بدست مى آید، تا حدّى مى تواند ما را با تاریخ و چگونگى این حرم شریف آشنا سازد و بیانگر وضع این بناى فخیم و پرشكوه معنوى در طول تاریخ گردد.

پیشینهٔ تاریخی بقیع به دوران قبل از اسلام می‌رسد ولی در کتب تاریخی به روشنی قدمت تاریخی آن مشخص نشده‌است. بعد از هجرت مسلمانان به مدینه، بقیع تنها قبرستان مسلمانان بوده، مردم مدینه قبل از آمدن مسلمانان به آن‌جا اجساد مردگان خود را در دو گورستان «بنی‌حرام» و «بنی‌سالم» و گاهی نیز در خانه‌های‌شان دفن می‌کردند [۱] و در واقع بقیع اولین قبرستانی است که به دستور پیامبر اسلام و توسط مسلمانان صدر اسلام ساخته شد.

اجمال تاریخ این حرم مقدس این است كه قبور ائمه بقیع -علیهم السلام- مانند سایر قبرها در محوطه مكشوف و بدون دیوار و سقف نبوده؛ بلكه قبر آنان مانند تربت پاك رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت رضا علیه السلام از آغاز دفن اجساد مبارك و پیكر مطهرشان در داخل خانه اى كه متعلق به عقیل بوده، قرار داشته است و به مرور زمان این خانه به ساختمان مناسب، به شكل مسجد تبدیل گردیده، سپس در محل همان ساختمان بزرگترین و مرتفع ترین گنبد و بارگاه بنا شده است و در قرون متمادى داراى خادم و دربان و داراى ظریفترین و گرانبهاترین ضریح و صندوق با زیباترین روپوش و داراى فرش و قندیل بوده است[1] و بالاخره در هشتم شوال سال 1344ه به وسیله وهابیان منهدم گردیده است. [2]

 حمله وهابى‏ها به كربلا؛ و هدم قبور إمامان بقیع

در روز هشتم ماه شوّال سال یك هزار و سیصد و چهل و پنج هجرى قمرى، تمام بقاع متبرّكه و مشاهد مشرّفه ائمّه بقیع (حضرت إمام حسن مُجتبى، و حضرت إمام زین العابدین، و حضرت إمام محمّد باقر، و حضرت إمام جعفر صادق علیهم السّلام) را با بقیه بقاع از قبور دختران رسول الله (زینب، امّ كلثُوم و رُقَیَّه) و قبور عمّه‏هاى رسول الله (صَفِیه و عاتِكه) و قبر حضرت امُّ البنین، و قبر حضرت اسماعیل بن جعفر الصّادق، و قبر حضرت إبراهیم فرزند رسول الله، و قبور تمامى أصحاب و تابعین و أرحام و أزواج رسول الله، و صلحاء و أبرارى كه از حَدِّ إحصاء بیرون است؛ همگى را خراب و با خاك یكسان كردند.

وهابی‌ها در نظر داشتند با تقارن انهدام این قبور، قبر رسول خدا و كعبه را نیز خراب كنند؛ و با دستاویز به آن كه بوسیدن و دور زدن بر گرداگرد سنگ‏ها شرك است، خانه خدا را منهدم نمایند، ولى از ترس سایر مسلمین از فرق عامّه، جرأت نكردند؛ أمّا تخریب این دو مكان مقدّس نیز در نقشه ایشان است و به محض آنكه خیالشان از جانب كشورهاى إسلامى آسوده گردد، دست به این جنایت مى‏آلایند.

وهابیه مى‏گویند: بوسیدن ضریح مطهّر رسول الله شرك است؛ ضریح از آهن است، بوسیدن آهن شرك است. تا چند سال پیش از این مردم را در بوسیدن خانه خدا و كعبه آزاد مى‏گذاشتند؛ ولى در این چند سال أخیر، گرداگردِ كعبه، پاسبانان و شرطه‏هاى آنان در هر جانب از كعبه، از پنج نفر و شش نفر تجاوز مى‏كند؛ و مجموعاً بین بیست تا سى نفر هستند؛ به طرز وقیحى پشت به كعبه كرده؛ و به آن تكیه مى‏زنند؛ آنگاه با شلّاق روى به طواف كنندگان نموده؛ هركس در هر نقطه بخواهد كعبه را ببوسد؛ مى‏گویند: هَذَا حَجَر! هَذَا حَجَر! این سنگ است! بوسیدن سنگ شرك است! آمِران به معروف [و ناهیان از منکر] آن ها نیز در ركن عراقى، و شامى، و یمانى، نیز پشت به كعبه به مردم مى‏گویند: بوسیدن سنگ شرك است. و اگر طائفى بخواهد لبان خود را بر آن سنگ‏هائى كه رسول خدا گذارده، بگذارد و ببوسد؛ با تازیانه او را مى‏زنند؛ و مى‏گویند: شرك است.

تخریب بقیع

در مدینه طیبه دیگر اسمى از «محلّه بنى هاشم» نیست، از «خانه أبُو أیوب أنصارى» خبری نیست؛ «بیت الأحزان» را خراب كردند، دیوار «مسجد على علیه السلام» را با صفحاتى پوشانده؛ و دَرِ آنرا مهر و موم كرده‏اند. «مَشْربه امِّ إبراهیم» محل شریف و مقدّس و آن محلّ نورانى و پر فیض؛ حقّاً امروز به مزبله شبیه تر است تا به مسكن و مأواى رسول خدا و أهل بیت رسول خدا، و با این حال متروك و مقفول و مغفول است.

 مَسجد «الْفَضیخ» كه همان مسجد ردّ شمس براى حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام است، متروك و مهجور است؛ و حتّى كسى نام آن را نمى‏داند. نام على بن أبى طالب در خطبه‏ها و منبرها برده نمى‏شود؛ آه چه شهر غریب و مهجورى است مدینه! مدینه كه هر وجب آن حكایت از علم و عرفان و قضاء و درایت و ولایت و حَماسه و إیثار یگانه حامى رسول الله، حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام دارد؛ امروز تاریك و غریب است. نام مخالفان هر جا برده مى‏شود؛ ولى نام عَلى، قاچاق است. [3]

 ستارگان بقیع

در كتاب «وفاء الوفاء» جلد سوم از صفحه 891 به بعد، قبور بزرگان بقیع را نام مى برد. از جمله این که به غیر از ستارگان محراب بقیع (حضرت امام حسن مجتبی و زین العابدین و امام محمد باقر و حضرت صادق علیهم السلام)، انوار درخشنده دیگری در این مکان مقدس مدفونند که به بعض ایشان اشاره می شود:

 1. عثمان بن مظعون، اولین مهاجرى كه از دنیا رفت [4] و پیامبر گرامى صلّى اللّه علیه و آله در تشییع جنازه او شركت كرده، فرمود: «طُوباكَ یا عُثمانُ لَمْ تُلْبِسْكَ الدُنْیا وَ لَمْ تَلْبَسْها؛ خوشا به حالت كه دنیا تو را نپوشانید و تو نیز خود را با دنیا نپوشاندى» [5]، پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه وآله بعد از دفن وى، دستور فرمودند، سنگى را روى قبر وى قرار دهند. جالب این كه، سنگ به قدرى بزرگ و سنگین بود كه اصحاب قادر بر حمل نبودند و شخص پیامبر صلّى اللّه علیه و آله با تمام قدرت كمك فرمود و بعد از تغییراتى كه در بقیع وارد شد، قبر او را از همان سنگ بزرگ شناسایى كردند. پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه و آله با این عمل به مردم این درس را داد كه قبر افرادى مثل عثمان بن مظعون (كه مردى صالح و عابد و زاهد بود، تا جایى كه رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله بعد از مرگش، كفن از صورتش كنار زد و صورت او را بوسید) [6]، باید با عزت بماند.

 2. فاطمه بنت اسد، مادر حضرت على علیه السّلام زنى كه دیوار كعبه براى زایمان او شكافته شد و امدادهاى غیبى هنگام تولد فرزندش از آسمان فرود آمد، یازدهمین نفرى بود كه به رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله ایمان آورد و حضرت با كلمه «مادرم» به او خطاب مى فرمود، زنى كه پیامبر عزیز صلّى اللّه علیه وآله در مرگ او گریه كرد و پیراهن خود را كفن او نمود و چهل تكبیر بر او گفت، زنى كه براى دو نفر از اولیاى خدا (پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه وآله و امیرالمومنین علیه السّلام) خدمت و مادرى كرد؛ زنى كه به خاطر اسلام مهاجرت نمود، زنى كه رسول اللّه صلّى اللّه علیه وآله بعد از دفنش با او سخن گفت كه: «هل وَجَدْتَ ما وَعَد ربّكُ حقّا، آیا به وعده هایى كه پروردگارت داده بود، دست یافتى؟» او هم گفت: «بله»؛ زنى كه رسول اللّه صلّى اللّه علیه وآله قبل از دفن او، وارد قبر شد تا مكان را با بدن خود متبرك نماید و براى مدت طولانى مناجات كرد [7]، قبرش در پشت دیوار بقیع در كنار چهار امام واقع شده است.

 3. سعد بن معاذ، مردى والا مقام، از یاران وفادار پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه وآله كه در جنگها همراه حضرت بود و گاهى مورد اصابت تیر قرار مى گرفت، كسى كه رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله درباره اش فرمود: «همچون استخوان در گلوى كفاری»، كسى كه نود هزار فرشته، در تشییع جنازه او به زمین آمدند؛ او از علاقه مندان مخلص على علیه السلام بود، درماجراى «خندق» مجروح شد. رسول اكرم صلّى اللّه علیه وآله براى او دعا مى كرد و در تشییع جنازه او شركت نمود. [8]

قبر حلیمه سعدیه در بقیع

4. حلیمه سعدیه، زنى روستایى كه در صحراى مكّه زندگى مى كرد، ولى پاك و سالم بود و توفیق شیر دادن به پیامبر صلّى اللّه علیه وآله، تنها نصیب او شد، زیرا دهها زن براى شیر دادن حاضر شدند، اما رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله هیچ یك از سینه ها را به دهان نگرفت [9].

عبدالمطلب بسیار نگران به مسجد الحرام آمد و در كنار كعبه، با حالت پریشانى نشست، پیرمردى حال او را پرسید تا از ماجرا خبردار شد، بعد پیشنهاد كرد كه من زنى سراغ دارم بسیار خردمند و خوش بیان و زیبا و آبرومند، از فامیلى بسیار محترم، عبدالمطلب به سراغ پدر آن بانو رفت و بعد از گفتگوهایى، این بانو، دایه آخرین پیامبر آسمانى شد [10]، بعد از دو سال كودك را به مكّه آورد ولى باز هم براى مدت سه سال دیگر، رسول اكرم صلّى اللّه علیه وآله در دامن این بانو زندگى و رشد كرد.

 در كتاب «مرآت الحرمین» نقل شده كه بیش از ده هزار نفر از اصحاب و تابعین در بقیع دفن شده‌اند. [11]

 5. عباس عموى پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه وآله كه مسؤول آب رسانى به زائران كعبه و مورد احترام همگان بود، تا آنجا كه خلیفه دوم در قحط سالى، براى طلب باران، خدا را به مقام عباس سوگند داد. و اشعارى كه در مدح پیامبر گرامى صلّى اللّه علیه وآله سرود، معروف است، عباس و حمزه از عموهاى عالى مقام پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه وآله هستند. بگذریم كه قرنى بعد، دودمان او (بنى العبّاس) كه حاكم بر مسلمین شدند به ذریّه و اهل بیت پیامبر صلّى اللّه علیه وآله امام باقر تا امام عسکرى علیهم السلام چه ظلمها كردند كه در پیش بینى ها و اخبار غیبى رسول اكرم صلّى اللّه علیه وآله به عموى خود آمده است . [12]

 6. ابراهیم، فرزندى كه بعد از فوت زینب، رقیه و ام كلثوم، خداوند به رسول اكرم صلّى اللّه علیه وآله عطا فرمود، ولى این كودك هم، بیش از هیجده ماه عمر نكرد، پیامبر عزیز صلّى اللّه علیه وآله در سوگ او بسیار گریست و همین كه مورد اعتراض بعضى قرار گرفت، فرمود: گریه اى كه برخاسته از عواطف انسانى باشد، مانعى ندارد، آن چه مورد نهى است، اعتراض به مقدرات الهى است (و چاك دادن یقه و فریاد كردن است). [13]

 7. قبر سه دختر رسول گرامى صلّى اللّه علیه وآله به نامهاى زینب، رقیه و ام كلثوم، همچنین قبر زنان پیامبر صلّى اللّه علیه وآله (غیر از خدیجه سلام اللّه علیها كه در مكّه است و میمونه كه در دو فرسخى مكّه است) در قبرستان بقیع واقع شده است . [15]

 8. قبر چند تن از شهداى احد در جانب غربى بقیع واقع شده است .

 9. نافع (بزرگ قرّاء) و ابو سعید خدرى (از صحابه بزرگ و از هواداران امیرالمؤ منین علیه السلام ) نیز در آنجاست.

 10. قبور عاتكه و صفیه، دو عمه بزرگوار حضرت رسول اكرم صلّى اللّه علیه وآله و ام البنین، مادر حضرت ابى‌الفضل العباس ‍علیه السلام نیز در بقیع است، ام البنین چهار فرزند داشت، به نامهاى عباس، جعفر، عثمان و عبداللّه كه همه آنان در كربلا به شهادت رسیدند.





طبقه بندی: مذهبی ومعارف،
برچسب ها: وهابیان، انگلیس، قبرستان بقیع، یوم الهدم، مدینه، جنت المعلی،
[ چهارشنبه 1395/04/23 ] [ 08:10 ] [ حمید عزیزی (خاک) ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ


إِلَهِی وَ رَبِّی مَنْ لِی غَیْرُكَ
اى خدا اى پروردگار جز تو من كه را دارم
-------------------------------------------------
سلام
به وبلاگ من خوش آمدید
این وبلاگ جهت تبادل افکار واستفاده ازنظرات شما ایجادگردیده است لطفا مارا همراهی نمائید.
متشکرم
_______________________
گفت دانایی که: گرگی خیره سر،
هست پنهان در نهاد هر بشر!...
هر که گرگش را در اندازد به خاک
رفته رفته می شود انسان پاک
وآن که با گرگش مدارا می کند
خلق و خوی گرگ پیدا می کند
در جوانی جان گرگت را بگیر!
وای اگر این گرگ گردد با تو پیر
روز پیری، گر که باشی هم چو شیر
ناتوانی در مصاف گرگ پیر
مردمان گر یکدگر را می درند
گرگ هاشان رهنما و رهبرند...
وآن ستمکاران که با هم محرم اند
گرگ هاشان آشنایان هم اند
گرگ ها همراه و انسان ها غریب
با که باید گفت این حال عجیب؟
فریدون مشیری

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
تاریخ روز _____________
ساعت فلش مذهبی
----------------------------
روزشمار محرم عاشورا -------------------------------
__________________

تعبیر خواب آنلاین

 -----------------------------  ------------------------

فال حافظ

_______________________ _______________________ وصیت شهدا ________________________

لوگوی وب حدیث عشق

_____________ ------------------------